takvim yapraklarımın yarısından çoğu kopmamıştı,
dostlarım henüz eskimemişti...
adam olmamı istiyorlardı,
para kazanmamı istiyorlardı.
umurumda değildi hiç biri…
ciğerlerim körük gibi çalışıyordu;
realite hayallerimi henüz kısıtlamıyordu,
koşabiliyordum umutlarımın peşinden...
akıllanmayı düşünecek kadar akıllı değildim.
arabaların önünden kıl payı sıyrılarak,
karşıdan karşıya geçerken caddelerde,
gidecek bir yerim olmadan gidiyordum…
KİTAP İZLERİ
İnsan Olmak
Engin Geçtan
Türkiye'nin Ruhuna Tutulan Ayna: Engin Geçtan’ın Eskimeyen Klasiği Üzerine Her ülkenin edebiyatında, nesiller boyu elden ele dolaşan, altı çizilen cümleleriyle adeta kolektif bir yol arkadaşına
İncelemeyi Oku
