GİT ARTIK
Git artık
Geldiğin gibi sessizce
Usul usul
Çiçeklerini topla giderken
Işıkları kapa ben uykuya dalarken
Git
Kitaplarını da al yanına
Resimlerini sök çerçevemden
Son bir kez dokunma yanaklarıma
Son defa öpme dudaklarımı
Gözlerin sabit
Başını önüne eğ ve git
Mahzun bir tavır takınma bana
Gerek yok bir çift söze ne de vedaya
Hayatını doldur boş bir torbaya
Sırtına yükleyip
Git
Geldiğini kimse bilmedi
Bilmesin kimseler gittiğini
Hissetmeyeceğim bir an bile eksikliğini
Kapıları kapat yavaşça
Git
