sadece bir şarkı
kulaklarına geçit veren
kokusunu yayan çiçekler
şimdi hüzün boyalı
boşa giden onca saatlerden
kimi çıkarsam bir seni doldurmuyor
yokluğun sortiler yaparken gecelere
kavuşmanın ölçüsü neye dayalı
gün gecenin koynunda yalnızlık boyalı
sürmeli gözleriyle bakan çocuklar
şimdi yok oldular
zaman, kendi içinde
kefenini biçer tüm gerçekliğiyle
ilmeği atılı gün yarını sorgular
dayanılmaz sancıların perdeleri çekilirken
bırakıyorum şiirlerin anlatılmazlığını
avuçlarına yansın
benim olan sensin
karanlık
karmaşanın kucağına düşen sessizlik
boşlukta seyreden ses
cılız bir söz düşürür dilinden
aşk seninleydi, sensizken de…
Aytekin Orhan
