Bırakmadın...
Bir an olsun
anlamak için hal-i lal olmadın
Yılardır sabrın kadrine bıraktın,
bir kalbim olduğunu hiç anlamadın
Gözlerinde
arandım, sükutu sinemde yaşattın,
ne şevk koydun, umudu yaşatmadın
Sormalıydım...
Kime ve hangi
manada hali açmalıydım
Sanki
yaşayan çaresiz bir kabirdim,
nefesin müddetine taliptim, kaçmalıydım
Yorgun
solgun bir halin mahkumuydum,
edebi nasıl ihmal ederdim, yaşamalıydım
Ömür
denen örs...
Nefes bin bir hüzünle
nasibin kadrinde bir ders
Kalbim anladıkça,
farkı fark eden oldukça, nar
bir aşksa, söyle niye nefsime ters
Nizam haksa,
adil olmak şartsa, hukuk kul ve
insan için mutlaksa ar halime lades
Açık
denizler anlatır...
Ah bir anlasan bu
bedbin ruhuma neleri yaşatır
Kalbim
başkalaşır, umudtlarım harlanır,
gözlerim sessizliğin kadrinde yaşarır
Zülmetmek
nasıl bir kula yaraşır, edebi talan
etmek kul için nasıl hakla manalaşır
Sanki firardayım...
Kapalı bir oda içinde,
suallarin peşinde adeta hancıyım
Ne kadar
nefesim vardı, umutlarım susuz
kaldı, hayat kim için farktı duacıyım
Beni benden alan,
gönlüme bezginlik yaşatan,
firkati kurutan ne varsa davacıyım
Mustafa CİLASUN
