Sen uyursun aşkımdan uzakta
Odamda bir dolu yalnızlık gezer
Nedense bu saatler pencereme
Buğulu öyküler çizer
Günlerin yarısı keder yarısı hüzün
Özleyişime mekandır yüzün
Sonu belirsiz de olsa bu öykünün
Kalbim her gece yeniden yazar
Yıldızlar birbiriyle ağlaşırken
Sana giden yollar büyüyüp dağlaşırken
Yokluğun tenimde sahralaşırken
Bir nehir gibi gözlerin sızar
