Dikenler arasında yalnızdır gül…
Kızıl bir pınar çağıldar gülizarda;
Gecenin karanlığına inat…
Ve sesleri titretir bulutları,
Yakamozun üzerlerine vurduğu
Ölüm dansı yapan ağustosböceklerinin…
Sessiz feryatlar koparır gül;
Özünden damla damla;
Yıldızlar parıldarken
Alay edercesine…
Ve o sırada haberi bile yoktur bülbülün;
Gülün ne için ağladığından,
Hatta ağladığından…
Kızıl pınardan içer ve şakır, güzel sesiyle…
Gülün beslediği kızıl pınardan…
Gül, dikenler arasında yalnızdır…
