Güz gelince kökleri sızı tutarmış
dalları sara.
Bir telaş düşermiş
ıssızlarda dinlenen rüzgara…
Korku.salarmış öfkeyle ovalara
çıkarmış hınçla dağlara
baskı yaparmış bulutlara
musallat olurmuş
bir somurtkan sessizlik
bir hüzün, bir ağıt
bahçelere, bağlara…
Güz gelince bulutlar gökleri
kaplarmış kapkara
mezarlığa dönermiş her yan
yıldızlar gök dehlizlerine gizlenirmiş
kaçarmış sıcaklıklar uzaklara
güneş saklarmış ışıklarını
neşeli şafaklara
güz gelince değişirmiş
kâinatta manzara.
