Beyaz’ımı alıp gitti, Siyahlar Bana kaldı..
Yaslardayım…
Yüreğimin Şifa’sını alıp da gitti..
Hastayım…
Türlü anlamsızlıklardan Anlam Çıkaran Ben’dim..
Sen benim Anladığım Kadar’dın..
O kadar..
Ben ise Anlamadığın Kadar’dım..
O kadar çok..
Anlamadığın kadar kırılgan,
Anlamadığın kadar çocuktum.
Terli terli Seni içtim,
Hasta olacağımı düşünemeden..
Battıkça kanatan Cam Kırıkları Vardı
Yüreğimde…
Göremediğin..
Buna rağmen ilk öğrettiğin şey oldu
Ayrılık…
Şimdi yine Hastayım..
Anlamsızım..
Yorgunum..
Ve galiba uyuştum..
Hissetmiyorum..
Hangi mevsimdeyiz?
Sıcak mı, soğuk mu?
Gece mi, Gündüz mü?
Hissedemiyorum..
O kadar mı hastayım?
Koca bir kelime zannediyordum kendimi,
Şimdi sadece Yaslar’dayım… ]
Nevin Akbulut
