Kanatlarım acıyordu eskiden...
önce alıştım acısına zamanla...
sonra ...
sonra kesip atıverdim uzaklara...
yıllar sonra...
biri bulmuş kanadımı..
getiriverdi bana...
kulağıma fısıldadı usulca...
Dedi ki:
‘’Seni bekliyor hala...
Umutlar adasında...
Hüzünler Koyu’nda...’’
