Uzun zamandır böyle eksik hissetmemiştim kendimi... Nedeni de yok ama, bir garibim işte bu gece...
Birşeyler var içime sinmeyen, yarım yamalak sözlerle sevişmekteyim saatlerdir; donuk cümlelerle geçiyor zaman ve iç açıcı hiçbir tepkim ya da hareketim de yok ne yazık ki...
İçimde elektrikler kesildi sanki... Hiç ışık yok, her yer loş bedenimde... Çıkmaz sokak çocukları gibi derinden nağmeler de... Sokak lambaları vurdu perdeme, ışıldadı içim birden bire...
Bir yerlere ve birilerine anlatmak istediğim sancılarım var sanki, üzerimden atmaya kıyamadığım renklerim bir de... Ne yapmalı bilmem ki, ne demeli, nerelere bırakmalı içimdeki çakıl taşlarını... Bir yerler de beni bekleyen birileri var ama kim???...
Derin bir nefes alma zamanı şimdi, toparlanma ve gözleri silme anı... İçimdeki elektrik bir gelip, bir gidiyor şu aralar... Ne dersiniz, elektrik acaba gelir mi??? Ebediyyen yanmak şartıyla...
]
