seni ne zaman görsem
üstüme alınırdım gözlerini
kalemden medet uman
içinde kağıt saklı bir adam
gerçeklere yetişemiyor çoğu zaman
üzülmek diz kapakları kanayan bir çocuğa
ortak olmak ağlamasına
işte öyleyiz diyebilmek gibi
yüreğimde çıkık var şimdi
bugün de yapıştıramadık aramızı
ama aşk var ya
aşk ‘doğrucu davut’ tur daima
bu gece gel
gel ki
içimdeki meyhane yırtılsın artık
