Yağmur yağıyordu ve sen gidiyordun
Saçların ıpıl ıpıl parlıyordu
Ceketin süklüm büklüm üzerinde
Ve sen gidiyordun
Son yağmurlar değildi caddeme düşen
Ilk de olmayacaktı
Çocuktum ilkleri kovalarken
Ilk yağmur damlam çoktan kurumuştu
Şimdi düşünüyorum da ;
Arnavut kaldırımlar taş kokuyordu
Issız sokak yakomoz yakamoz
Yağmur yağıyordu
Arap kızı büyümüş ve taşınmıştı
Ben camdan bakıyordum
Sen gidiyordun!
KİTAP İZLERİ
Kendi Işığına Yürü
M. Kemal Sayar
Karanlığın Ortasında Bir Işık: Kemal Sayar'dan Toplumsal Travmaya Edebî Bir İlk Yardım Türkiye'nin kolektif bilincinin pandemi, ekonomik krizler ve depremlerin derin yaralarıyla gölgelendiği bir çağda,
İncelemeyi Oku
