Yüreğimden süzülen üfül üfül
Sözlerim bugün de havada kaldı
Heyecanla aldığım kırmızı gül
Kapalı kapının eşiğinde kaldı
Veda kokuyor şehrin sokakları
Beden artık çekmiyor ayakları
Yanmaz oldu gönlümün ışıkları
Mektubum elimde yıprandı kaldı
Hayatın anlamı tükendi sensiz
Geceler sırdaş, duygular sahipsiz
Yalnızlık arkadaş, eller kimsesiz
Sana dokunmak rüyalarda kaldı
Kavuşmak bu kadar zor muydu
Leyla, Mecnunu kapıya kor muydu
Karasevdama karşılık yok muydu
Umudum belli ki mahşere kaldı
