Binmişim hayat denen huysuz yaban atına;
Sırat köprüsünde rodeo yapıyorum.
İpin ucunu yitirmişim bir kere.
Ne bindiğim atın gemi elimde,
Ne bulanık suda avladığım balık var oltada.
Zifiri karanlıkta ip/ucu arıyorum.
Bir bulabilsem her şey kolay,
Çorap söküğü yaşanacak günlerim.
Önüme düşen sakal ak mı, kara mı belli olacak.
Saflığıma vurun işte…
Ak belledim ya karayı.
Çiçekler takmalıyım ak saçlarıma,
Kara çiçekler…
Kara gözbebeklerimde büyüyen korkular gibi..
Faili meçhul bir ölüm,
Dört yanımdan omuzlamış götürüyor beni.
] ]
KİTAP İZLERİ
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
Peyami Safa
Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku
