Düşmanlık
Günden güne
Büyüyor yüreğimizde
Salkım saçak.
Kimden aldık
Bu kini?
Sevgiyi
Nerede tükettik?
Anlamak
Bu kadar mı zor
Küskün yürekleri?
Ki,
Sevmek uzak bize
El sıkmak yasak.
Aradıklarımız
Hep bilinmeyen yerlerde
İsmimiz
Kapısına kilit vurulmuş ağızlarda
Tutsak....
Herkes
Bir başkasının
Lokmasına göz dikmiş
Nereye baksak.
Uçurumların
Son noktasında
Ve bir karanlıkta mekânlarımız
Uçsak / kanat yok
Koşsak
Kötürüm bacaklarımız
Bir gün batımında
Çakıldık yerimize
Doğmuyor şafak.
Nedensiz savaşlar içinde
Eriyip gidiyor umutlarımız
Yeşermiyor
Ektiğimiz tohum,
Yağmurlar
Yabancı göklerimize
Toprağımız kurak.
Amaçsız nefretler karmaşasında
Kayboluyor kimliğimiz,
Baktığımız yüzler
Dönmüş çağrılarımıza / arkasını
Nereden doğup
Nereye aktığı
Bilinmeyen
İsimsiz bir nehirdir
Bizim için yaşamak......
