"Bugün ne güzel bir gün! Dün sabaha uyanamamaktan korkanlar içinse, şüphesiz daha da güzel." – Woody Allen"

yazı resim

Mutluydun sen beni severken, başkaydın
Mavi denizlerde kımıldıyordu erkekliğim
Başımın üstünde ay, gözümde karaydın
Sen soğuk rüzgarlarla şarkılar söylediğim.

Dudakların uçuktu, kiraz pembesi gibiydi
Dilimi eritiyordun, kadınlığını kullanarak
Bir uçurumdan düşmek, yıldırım çarpması gibiydi
Bitiyordum sende alev alev yanarak.

Başkaydın sen, ne şule ne sultan,
Kesiyordun nefesimi, boğuktum sana.
Onları unutmuştum seni seveli, çoktan
Geberiyordum kollarında, beni bir daha sarsana.

Yalnız sonbahardı, saçlarım sırılsıklam
Güneş senin göğüslerinden doğuyordu
Ah diyordum, beni orda saklasan
Doymuyordu nefsim sana kuduruyordu.

Mutluydun sen, beni severken başkaydın
Temmuzda üşüyordun, beni terletinceye kadar
O günleri arar oldum, yine yanımda olsaydın
Severdim, okşardım soluğum kesilene kadar.

21/09/2008=18:15 ş.arap

KİTAP İZLERİ

Masumiyet Müzesi

Orhan Pamuk

Hatıraların Varlığa Dönüştüğü Yer: Masumiyet Müzesi "Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum." Orhan Pamuk'un 2006'da Nobel Edebiyat Ödülü'nü kazanmasının ardından yayımladığı ilk büyük romanı olan Masumiyet
İncelemeyi Oku

Yorumlar

Başa Dön