Denk gelmedi ahvalimiz o ahuyla bir türlü
Ben ağladım o sevindi güldüm ağladı kâfir
Etti heder koca ömrü güldürmeden bir kere
Dembedem bu damarlarda aktı çağladı kâfir
Ne zaman isyan çıkarsa aklım kendine gelip
Gözlerinden ateş saldı yaktı dağladı kâfir
Yerinden söküp yüreği büklümüyle zülfünün
Gönlümü halatla değil telle bağladı kâfir
Cümle varlıktan el çekip sığınmışken hükmüne
Öldürmeye kasdeyleyip ilmek yağladı kâfir
Ulvi sundun yüreğini bir kızıl elma gibi
Bir dişleyip attı çöpe gör ne sağladı kâfir
