Tokat kışlasında akşam olunca,
Bir hüzün ki ta kalbime saplanır.
Fersiz gözlerime nemler dolunca,
Bütün ruhum bir özlemle kaplanır.
Özlem ki resmidir geçmez günlerin.
Uzaktan göz kırpan sevgililerin…
Eğer bir yüreği varsa göklerin?
Bana geri gelmez günleri verin.
Yârim, ceylan gözlüm, bu geçmez günler;
Sanma özlemimi azaltacaktır.
Her gün hayalimde boy veren güller,
Sana hasretimi hep sunacaktır.
Şimdi benden uzak sen o diyarda.
Bilmem hangi duygu âlemindesin?
Gece sessizliğinde seni arar da,
Bulamam çünkü sen hep kalbimdesin.
