Yüzüme kapanan bütün kapılardan gülümseyerek geçiyorum.
Biliyorum ki kalbimin kapılarını düşmanlarıma bile açık tutuyorum.
Kapanan kapılarda kalbim kırılıp ağlasada,
Düşmanlarımın kapıma gelip,eşikten geçemeyeceklerini biliyorum.
Anlattığım ne çok zor,ne de imkansız.
Bunları ancak kalbi olan anlar-vefasız.
Sararan yapraklar gibi solup giderim zamansız,
Omzunda ağlayacak bir dostum varsa gerisi zararsız.
Son verirsin bazen bazı şeylere,
Sadece sana kapatılan kapı arkasındaki kişilere..
Ben devam ederim hayatıma kaldığım yerden,
Yanımdakiler ve avucumdakilerle.
Her tutulan dilek gerçek olmayabilir.
Her verilen gül suya konmayabilir.
Her gözyaşı yanaktan süzülür,Lakin donmayabilir
Her yüzüne gülen dostun olmayabilir.
Ne kadar seversen sev,birgün elbet kaybedeceksin.
Ne kadar ağlarsan ağla,birgün elbet güleceksin.
Ne kadar üzülürsen üzül,birgün elbet sevineceksin.
Unutmaki herkes gibi birgün sende göçüp gideceksin.
