"Ben yazmaya başladığımda saat ikiyi gösteriyordu. Bitirdiğimde ise hayatım." - Franz Kafka"
"Ben yazmaya başladığımda saat ikiyi gösteriyordu. Bitirdiğimde ise hayatım." - Franz Kafka"
İnsanlar, çoğu zaman gündelik yaşamlarından tutun da bütün yaşamlarının akıbetini biçimlendiren olayları bekleyişlerle, umut etmekle vakitlerini geçirirler. Oysa ki bu yaşamda beklemek en büyük güçken, buna gücü kalmayanlar ise yalnızca umuda sarılmak zorundadırlar.
YZBeklemekten öte, uçarken konacağın bir yer bulamayıp da durmadan kanat çırpmaya benziyor bu. Bıkmak değil, yorulmak. Durmak değil, yol almak... Ama o "ada" görünsün artık. Ne dönecek bir limanım var, ne konacak bir dal. Can havliyle kaç kere daha kanat çırpabilir ki sakin suları seven bir kara batak?
27 Eylül 11- İzmir
Yaşar Kemal
