Bak yine kar yağıyor lapa lapa
Gökteyken ne mutlu ne huzurlu
Düşmeye görsün toğrağa
Toprak hiç güzelliği korurmu
İnsan misali damlalar düşer tek tek
Ölümü tadacak toğrağa düşen her yürek
Süzülürken gökten aşağı hepsi mutlu
İnsanda öyle değilmi yaşarken umutlu
Kimi kare kimi üçgen kim binlerce şekil
Yapışmazlar gökte hepsi sade hepsi tekil
Doğan insan gibi saflar ve özgürler
Düşünce dalından yere solmazmı güller
Topraktan olur her şey iyi ya da kötü
Kalpleri ısıtır sonra yazar ilah hükmü
Alın sevdiğinizi ayrılın uçun özgürce
Kimler geldi sizin gibi öldüler nice nice
Sevgi gibi damlalar düşer toprakta her zerreye
Kimse sormaz siz nereden geldiniz gidişiniz nereye
Toprak sıcak sevgi gibi çeker her kar tanesini
Düşünce mahşer yeri kimse görmez ne sevgili ne annesini
Tut elimden beraber gidelim uzaklara
Kapılmadan kurulan kötü tuzaklara
Toprağa uzak olsun bedenimiz
Ölüm değilmi hepimizin ayrılık nedenimiz
