üzerimi seninle örttüm
korunmak için sararmış yapraklardan
yasaklı bir gölge gibi nefesin
sakladı beni karanlıktan
susmuşuz konuşun der gibi
yanımızda çıkın olarak ikimiz varız yalnız
bütün insanlar unutmuş soru sormayı
biz kenetlenmişiz içinde buğdayların
başlarını eğince beni görecekler başaklar
bende huzur bende aşk
biraz önce bırakılmışım
alnımda sızı yok yalnız kan
biliyorum
çok sular aktı bu köprünün altından
nice sokak çocuğu boğulup gitti
çığlık bile atamadan
