İnsandı
İnsanlardan korkardı
Dili vardı
Konuştuğu duyulmazdı
Kimseye söylemediği
Sevdiği bir çiçek
Sevdiği bir kuş
Sevdiği bir ağaç vardı
Ama insanlardan korkardı
Bir gün
Koyu yalnızlığını
Yükleyip sırtına
Uzaklara
Çok uzaklara
Sessizce kayboldu
Ne zaman
Bilmediğim bir ağaç
Bilmediğim bir kuş
Bilmediğim bir çiçek görsem
O
Geliverir aklıma
Titrer korkarım
İnsanlardan
Suskunluktan
Ve
Kaybolmaktan
