Yapayalnız akşamlarda
Hasretin acısı durur masamda
Dilim sus pus olur
Gözlerim uzak bir boşluğa uzanır
Seni aramaya çıkar
Ellerim ah ellerim
Sen diye uzanır karanlığın yüzüne
Bir tıkırtı duymaya görsün kalbim
Gelen sen sanır
Bilemezsin nasıl aldanır
Yapayalnız akşamlar geceye devrilir
Sensizlik vurur ruhumu
Yorganı çivi bir yatak serilir
Hatıralar girer beynime
Kıvranır kayıp ömrün adamı
