Önce düşlerimi terkettim..
Sonra çocukluğumu...
Birer birer gönderiyordum,
Mavilerimi.....
Yeşillerimi.....
Pembelerimi...
Grilere boyuyordum tüm çiçeklerimi...
Yüzsüzce daha fazlasını istiyordun
Ben direndikce kanatıyordun en ağır yaralarımı!!
Göz yaşlarımı veriyordum ellerine hesapsız..
Gülüşlerimi , aşktan yana hayallerimi
Ucra yerlerdeydim artık
Güneşe küs..
Işığa yabancı..
İzbe, küf kokusu sarmıştı ruhumu
Çürüdükce yarınlarım
Çürüdükce isyanlarım
Bir kefeni bile çok görmüşsün bana
Şimdi anladım...
KİTAP İZLERİ
Dokuzuncu Hariciye Koğuşu
Peyami Safa
Acının ve Istırabın Edebiyatı Peyami Safa'nın "Dokuzuncu Har-iciye Koğuşu", hastalığın pençesindeki insan ruhunun zamana meydan okuyan bir keşfi olmaya devam ediyor. Edebiyatın en temel işlevlerinden
İncelemeyi Oku
