Önce düşlerimi terkettim..
Sonra çocukluğumu...
Birer birer gönderiyordum,
Mavilerimi.....
Yeşillerimi.....
Pembelerimi...
Grilere boyuyordum tüm çiçeklerimi...
Yüzsüzce daha fazlasını istiyordun
Ben direndikce kanatıyordun en ağır yaralarımı!!
Göz yaşlarımı veriyordum ellerine hesapsız..
Gülüşlerimi , aşktan yana hayallerimi
Ucra yerlerdeydim artık
Güneşe küs..
Işığa yabancı..
İzbe, küf kokusu sarmıştı ruhumu
Çürüdükce yarınlarım
Çürüdükce isyanlarım
Bir kefeni bile çok görmüşsün bana
Şimdi anladım...
KİTAP İZLERİ
Kör Pencerede Uyuyan
B. Nihan Eren
Gündelik Hayatın Kör Penceresinden Sızan Endişe B. Nihan Eren, yedi yıllık bir aranın ardından yayımladığı "Kör Pencerede Uyuyan" ile çağdaş Türk öykücülüğündeki yerini sağlamlaştırıyor. Yapı
İncelemeyi Oku
