ne şiirler yazardı gözlerin
umutla yel kayalıklarına
tutunmaya adımlar kala
ellerimizden çekilirdi gece
imge avına çıkardık beraberce koşarcasına
unutulmuş sözcükler arardık çalı diplerinde
bırakırdık arada göz kırpan keskin ışığa harflerimizi
sözcük kuyusunda mantarlaşan dilimizden akarken
vazgeçen kim oyununda bayılan kuşlar tarardı saçlarını
yanıt veremezdim neden, serçe bakışlı masum gözlerine
ağaç köklerinde kendi köklerimizi ararken tırnaklarımızla
orman katili kitaplarla geçip gitti şu kahır yüklü ömrümüz
kendi kümesinde olimpiyat oyunlarının en büyük horozu
yanlış saatlere ayarlı kulelere baka baka şişirirdi göğsünü
kendimizi yazmaya istersen başlayalım gel çok geçmeden
oyunu başlatacak zilleri buldum yıllardan sonra gözlerinde
ömer akşahan
02.02.2005 / Bursa
