Sen....
Hisedemeyecek kadar duygusuzsan bir sevgiyi.
Suçlayamam ki ben seni.
Suçlusu yaşamdır.
Yaşadığın acılardır,
Yalnızlığındır.
İnsanın ve yaşamın anlaşılmaz acımasızlığıdır,
Anlamının olmadığına inanmaktır yaşamın.
Tüm bunlar beni daha da savunmasız yapmışken,
Senin kalbini taşlaştırmıştır.
Kim bilir ?
Belki de bu yüzdendir, anlaşılmaz umarsızlığın, kibrin.
