toprak, çiçek ve ağaç,
duvarların dışında
gönlümün dokusunu
gerek yok saklamaya
oğlumun kokusunu
hasretim koklamaya
havalanma avlusu
duman isi gibidir
duvarların boyası
ödeneği yok imiş
beş kilo plastiğin
izin çıkmaz boyamaya
Yeşil bir yağmur yağar
ampulün ışığında
boyanmıştır duvarlar
yeşilin tonlarında
Mahpustaki umutlar
yetmez hayal kurmağa
insan olma vasfımı
çabuk kaybetmem için
yoğun tecrit yapılan
işkence koğuşumda
kendimle konuşmayı
gene sürdüreceğim:
"Kimse yok mu orada?..
