Eskiden nasıl da kururdum
Parmak uçlarınla silkeler
Kulaklarımdan rüzgâra asardın
Biraz acıtırdı mandalların
Kapatırdım gözlerimi
Salınırdım, acırdım, kururdum
Sarhoş olmayı beceremiyorum
Mesela uçamıyorum şimdi
Yerden kesiliyor ayaklarım
Konasım geliyor da düşüyorum
Beyaz olmayı beceremiyorum
Pis kokuyorum, korkuyorum
Uykularım bölük
Eskisi gibi sayamıyorum yıldızları
Ne teknede uyanıyorum şimdi
Ne de bir dalga vuruyor bana
Ne de sen dokunuyorsun
İşte en çok o koyuyor bana
