] ]
yaktım tüm oyuncak gemilerimi
sığ bir limanda.
içinde unuttum kendimi.
özürdiledim ömrümden
yaşanmış olan ne varsa
yaşam için borçlu olduğum
herkesten ve her hücremden.
çığlıklara karışırken özürüm
dünyanın terkisinde
en büyük kabahat oldum sonra.
gözlerimin karasına düşen
her kor parçasında
biraz daha eridi
benliğim,
yandı tüm film şeritlerim.
artık yanık oyunlar oynuyorum hep
sonsuzlukta bir yerde
yine ve yeniden kendimle.
bulduğum ilk ve son
limanda
yaktığım tüm gençliğimin yasını tutuyorum artık:
bütün güzel 'AN' larımı
aldığında
ve bana 'KARA' bir ANKARA
bıraktığında...
yakıyorum,
yine ve yeniden tüm gemilerimi
sonsuz kere...
]
