meleklerin ağlamasını duyardım
inleyen nağmelerin fısıltılarında
en güzel sarhoşluğum
bakışlarının mey soflarında olurdu
türkü kokardı ıslak dudakların sahilleri
kumsalından kovuldum teninin
sanırdım
semavi aynıları gözlerini
kayboldum
afeti devran endamında
