Kurşunlanmış Kuşlarım Osetyada
Saatin zehir zemberek diliyle uyandım
Sabaha karşı daldığım uykudan
Bu sabah kuşlar gelmemişti pencereme
Göçüp gittiler belki de...
Birden;
Geceden kalma bir kabus üşüştü beynime
Kurşunlanmış kuşlarım Osetyada!
Ürkek gözlerle son kez bakmışlar hayata
Minik bedenlerini torbalamışlar
Gelemeyecekler artık pencereme...
Camın ardında tutuklu gibi duruyor gün ışığı
Açıp pencereyi içime salıveremiyorum
Kesin ezanın, çanın, çil paranın sesini
Uyanmak istemiyorum...
bee
