Bir gece vahşetle aydınlandı
Hiç akla gelmeyenler yaşandı.
Alçaklığı gördüler orada
Vurulanlar, Mavi Marmara'da.
Oysa, taşıdıkları yardımdı
Zorbalar da bunun farkındaydı.
Can çekişirken, barış, sularda
İnsanlık sarılmıştı umuda...
Gazze, sayısız kez ağlatıldı
Hep, bile bile aç bırakıldı!
Dize getirmek için aslında
Neden? Kimseler yoktu yanında...
Gemide sessiz tanık, vicdandı
Hırpalandı yine, yaralandı!
Suçlu, ısrar eder horlamada
Kaçışı bilir, çamur atmada.
Bayse Hatipoğlu
