Elbet dolup boşalacak kadehler,
Ardı ardına gelecek şişeler,
Burası; meyhane...
Düşmanlıkların – dostluğa,
Gözyaşlarının – kahkahaya,
Acıların- mutluluğa karıştığı saloş köşe,
Kimse kimsenin derdini bilmez
Ama herkes birbirini dinler
Büyük bir sabırla, dostane
Burası acıları siler,
Kederi unutturur,
Hatıraları teker teker gömer,
Hiç olmazsa sabaha kadar.
Havada sigara dumanından örülmüş,
Sis perdesi...
İnceden yanık bir müzik nağmesi,
Boşlukta tokuşan kadehlerin sesi,
Eller havada, gözler boşlukta...
Elbette dolup boşalacak kadehler,
Ardı ardına gelecek şişeler
Burası meyhane...
Güneş doğana dek.
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
