Düşünmüyor o, sadece hissediyor.
Bilmiyor ki ne kadar sevimli.
Bakıyor ama göremiyor,
Ne yapsın yaşamaya hevesli.
Yumuşak tüyleri, şaşkın bakışları...
Amanın ufacık, üflesen yıkılacak.
Anlamıyor ki dünyayı,
Tabi herşeyden korkacak.
Yediği bir avuç tohum.
Vermesen diyemez açım.
İnsanlar demez tokum.
Bağırır hep açım, açım...
Kimisi yeşil, kimisi mavi;
Anlamaz kim kötü, kim iyi
Sanırsın zır deli,
Yanım olsun her zaman yeri.
