Yar...
Bilmem ki dünyayı ne sanırdım
Yalnızca kendi ekseninden gören heyecandım
Korkardım, vehimler içinde yaşardım, acabalarla adımlardım
Her insana şüphe içinde bakardım, güven duymayı hiç başaramazdım
Her geçen gün yalnızlık rıhtımlarında umut için garip düşüncelere dalardım
Ufkumda var olan sığlıktan ne hikmetse kurtulamazdım, hülyalar için çok kuraktım
Ne kadar yaşıyordum farkında mıydım, insanlıktan uzak bir halde hiç yaşar mıydım?
Mustafa Cilasun
