Ne zaman daralsa kalbim
Bu kentin sokaklarına sığmasam
Ellerini düşlerim de saçlarımda
Gökyüzü Çukurova olur uzanır önümde
Ne zaman zemherisi vursa yalnızlığın
Dudaklarım sessizliğinden çatlasa
Gözlerinde ısıtılmış sıcak kelimeler eser ruhuma
Geçer ayaklarımdaki şubat soğuğu
Ne zaman üstüme üstüme çökse karanlık
Bir ışık yanamasa bir kıvılcım çakmasa dünyama
Gülüşünü görürüm bahar bahar fikrime vuran
Güneş en tepe noktasında olur aydınlığımın
Ne zaman özlemim şaha kalksa
Vakti gelmiş bir isyan gibi çıksam meydanlara
Dağlara dolu dizgin baksam
Yüzünde durulur asi sözcüklerim
Dilime en yakışan türkü yerleşir :
‘’Mendilimde gül oya
Gülmedim doya doya’’
Ağlarım….
