Ağaç yayıkta yayardı,
Katığın hasını.
Köpüklü ayranla doldururdu,
Kalaylı bakır tasını.
Mor koyunun yününden örerdi dedemin hırkasını.
Eti tuzlar, ipe asardı.
Yağı, çökeleği küpe basardı.
Sepet sepet yumurta satar,
Harçlık yapardı.
Onun gününde,
Ne şarküteri,
Ne de market vardı.
Alış-veriş yeri,
Bakkal, pazardı.
Varsa peşin alır,
Yoksa veresiye yazardı.
Geç vakit yatar,
Horozla kalkardı.
Altın yumurtlayan tavuktu ninem.
Ninem gitti,
Kaynak bitti.
KİTAP İZLERİ
Kendi Işığına Yürü
M. Kemal Sayar
Karanlığın Ortasında Bir Işık: Kemal Sayar'dan Toplumsal Travmaya Edebî Bir İlk Yardım Türkiye'nin kolektif bilincinin pandemi, ekonomik krizler ve depremlerin derin yaralarıyla gölgelendiği bir çağda,
İncelemeyi Oku
