Ağaç yayıkta yayardı,
Katığın hasını.
Köpüklü ayranla doldururdu,
Kalaylı bakır tasını.
Mor koyunun yününden örerdi dedemin hırkasını.
Eti tuzlar, ipe asardı.
Yağı, çökeleği küpe basardı.
Sepet sepet yumurta satar,
Harçlık yapardı.
Onun gününde,
Ne şarküteri,
Ne de market vardı.
Alış-veriş yeri,
Bakkal, pazardı.
Varsa peşin alır,
Yoksa veresiye yazardı.
Geç vakit yatar,
Horozla kalkardı.
Altın yumurtlayan tavuktu ninem.
Ninem gitti,
Kaynak bitti.
KİTAP İZLERİ
Eşekli Kütüphaneci
Fakir Baykurt
Fakir Baykurt’un Vasiyeti: Kapadokya’da Bir Umut Destanı Bir yazarın son eseri, genellikle edebi bir vasiyetname niteliği taşır; kelimelerin ardında bir ömrün birikimi, son bir mesaj
İncelemeyi Oku
