bir akarsu olabilseydim
fırtına ormanlarında akan
yemyeşil yıldızları delip geçen
saklanmış gücü hevesle sınardım
bir ağaç olabilseydim
ne zaman bir dal kırılsa içimden
kara bir sancı gibi toprağa düşen
yaşamın büyülü gizi tohuma dönerdim
bir bulut olabilseydim
ne çok koşardı çocuklar ardımdan
beş yıldızlı bir uçurtma konforuyla
kaf dağını aşıp anka sarayına konardım
bir çocuk olabilseydim
kırlarda deli dolu yuvarlanan
tombul al yanaklı yalınayak
beş taşımla yarınlar satın alırdım
ah ! bir de kendim olabilseydim
geceye inat tüm mumları yakardım
ömer akşahan
15.11.2002 / İzmir
