…O…
Anlamıştı dipsizliğe doğru sürüklendiğini
Hissetmişti ihtirasın heyecanlı şehvetini
Yaşamıştı aldanmayı, aldatılmayı, aldatmayı
Neden sonra sızlamıştı bacakları arasındaki kalbi
Sözleşmişti gelgitler eşliğinde “o” kadınla, adamla
Garipsemişti söz’e gelen cümlelerdeki benliğini
Gitmişti korkmadan, utanmadan “o’nu” yaşamaya
Neden sonra sızlamıştı içindeki çocuğun kalbi
Hüzün basmıştı zaman ilerledikçe aitsizliğine
Arsızlaşmıştı bir anda heyecanındaki utanmazlıkla
Durduramamıştı kokusunu aldığı o doyumsuz zevki
Neden sonra sızlamıştı ardında bıraktığı kalbi
Yaşayamamıştı tek bedende, tek kalbi, tek kişilikle
İşlemişti her defasında cinayeti tek silahla, farklı bedenlerde
Dönememişti, alıkoyamamıştı, alıkonamamıştı…
Neden önce anlamamıştı, anlayamamıştı…
Neden sonra yanılmıştı…
İşte sırasıyla
Aldanmıştı, aldatılmıştı, aldatmıştı…
Öğrenmişti “O” içimizde yaşarken…
]
