Zorunluluktu yapılacak
Aşılacaktı diyarlar
Bir lokma ekmek için
Efradın umutları beklerken
Nasıl anlatılırdı ki
Sevdalının gözlerine
Boş sözlerle çıkılırımıydı
Ne kadar aransam
Kapanan kapıları saysam
Seyrettiğim kuşları anlatsam
Onların umuduyla
Nazar ettiğimi haykırsam
Limanlarda gözleri okusam
Bir umut adına
Dinlediğim ezanlar
Namaz için camiye koşanlar
Yolları aşındıranlar
Ciğerlerine duman salanlar
Israrla mendil satan çocuklar
O mendili almayı
Birçoğunu cebime koymayı
Onlar için bir günlük nafakayı
Teslim etmek
Sinelerinde nakşetmek
Sevinçlerini görmek ne iyi olurdu
Lakin bomboş cepler
Soğuğu kuşanmış tenler
Kollardan sarkan boş olan eller
Buğulanmış pencereler
Halin keyfinde çizilen resimler
O eller beyin içinde göçen nefesler
Biliyorum çok garip
Lakin hakikati olan mucip
Cenazelerde ki elbiselere talip
İnsan manası olan
Kayıplarda soluyan can
Ahiriyle buluşacak olan insan
