keşke rüyalar gibi
yalan olsaydı gidişin,
hiç bu kadar sarsılmazdım…
keşke yaşantım kadar
anlamsız olsaydı terk edişin,
hiç böyle kahrolmazdım…
.......................
........................
o günden beri;
ne yağmurlar vurdu camlarıma,
ne de rüzgarlar çaldı kapımı…
emanet bir sevgin vardı içimde,
şimdi o da firarda,
yüreğim bomboş kaldı…
hani derler ya;
ağaçlar hep ayakta ölür,
bende ne dal, ne yaprak,
ne de yıkılmamış gövde kaldı…
o günden beri;
gözlerimi kaç kez gönderdiysem,
yağmur duasına,
elleri hep boş döndüler.
iki damla yaşı bile,
kirpiklerimden esirgediler…
o günden beri;
içimde hep hüzün,
boğazımda hıçkırıklar kaldı…
Ömer Osman AVCI ]
