ÖLÜME İNAT
Mavi bir şarabın son tonunda sarhoşum,
Kadeh kaldırıyorum mısralara,
Şiir gönülde durduğu gibi durmuyor kuşum,
Kâğıttan meyhaneler toz kondurur umutlara…
Kaç promil âşık çıktım bir bilsen,
Yine ceza yedim duygusuz polisten,
Doldu taştı gönlümde sevap listen,
En güzel sevabı işlemeye gel,
Araf’ta kaldım kurtar beni bu sisten…
Nerden bileyim savrulunca bu kadar güzel saçların,
Nerden bileyim kıskanır bembeyaz bir at,
Bilsem ki zehirdir o çilek dudakların,
Öpeceğim yine de ölüme inat…
Ekrem BIYIK//03.05.2012
