Eşikte atılmayı bekleyen süt şişesi,
İçim dolmuş çürümüş yıkanmayı bekliyor...
Çekip giderim ama "nereye" endişesi,
Beni diğer ruhlara düğümleyip ekliyor...
Sonu yok yarattığı göklerin, yaradının
Ve sonu yok kendime doğru sürdüğüm izin,
Nefesini hissetsem o aradığım gizin,
Yine kendim düşerim basar ayak bağıma...
Ben böyleyim, her rüyam gerçekliğinden emin,
Nasipsiz bir örümcek düşmüş kendi ağına.
Hem ölürüm arkamda kalana acımadan,
Hem yasını tutarım mezarında gölgemin...
KİTAP İZLERİ
Mai ve Siyah
Halid Ziya Uşaklıgil
Bir Neslin Gözyaşı: Halit Ziya'dan "Mai ve Siyah" Bir klasiği, üzerinden geçen bir asırdan fazla zamana rağmen canlı kılan nedir? Sadece türünün ilk örneği olması
İncelemeyi Oku
