] ]
Bazen düştüğümü hissediyorum.
Kanayan dizlerimden acılar akıyor.
Beni yere düşüren ömrüme küs oluyorum.
Sonra;
Kalbimin, kırılmaya en yakın anlarında,
Sen geliyorsun.
Sım sıcak, şefkat dolu yüreğinle umut veriyorsun.
Boş ver diyorsun, boş ver.
Elimden tutup kaldıranda sen oluyorsun,
Gözyaşımı silen elde
Bir sevdaya salıyorsun sonra,
Kıyılarından geçiyorsun gönül deryamın.
En azgın dalgalara vuruyorsun nefreti.
Sonra dindirip tüm öfkeleri,
Süt liman oluyorsun.
En yorgun gecelerime,
Ruhumu dinlendiren yakamozlar sunuyorsun.
İçimi korkutan fırtınada sen oluyorsun,
Fırtınalardan sığınacağım limanımda...
S o n r a....
en umulmadık an da, ÇEKİP GİDİYORSUN.
Bir selam, bir haber, bir kelamına bırakıyorsun.
Bilmeden, habersizce hayallerime giriyorsun.
Hayata dair umutlar kurarken,
Düşlerimde baş rolü oynuyorsun.
Vakit çok geç oluyor galiba!
Tam "SENİ SEVİYORUM" diyecek oluyorum,
Sen yanımda olmuyorsun...
OYSA...
BİLMENİ NE ÇOK İSTEMİŞTİM...
B İ L E M E Z S İ N...
2004 dranazca
bilinmezlerin ötesinde bir üsküdar akşamı
... Ayşe ÖZYILMAZ
