ÖZGÜRLÜĞE VE YAŞAMAYA DAİR
Kan içen bir çalı mı olmalıyım ne;
Bak anlamıyorum insanları yine,
Oysaki hani diyorum bir damla olsaydım gökyüzünde;
Yani öylece tek bir damla,
Ama kanlı savaşların kızgın meşalelerini söndüren,
Gökyüzünden boşanırcasına masmavi,
Tılsımlı aşkları dağıtan,
Hem de bir an değil öyle ki;
Sonsuz bir tılsım yani
Belkide bulut olmalıydım;
Bozgunculuğu, hainliği beyaza boyayan,
Tüm dökülen kanları, öfkeleri, acımasızlığı...
Sonra hepsinin üstüne sevinin kardeşliğin resmini çizmeliydim
Öyle ya sadece yeryüzüne değil.
Uçsuz bucaksız gökyüzüne.
Ya da ya da toprak olmalıydım dostlarım toprak
Tüm insanlığı kucaklayan,savaşları affeden,
Sonra barış tohumları ekilen,
Bayrakları evet bayrakları birleştiren.
Yani tüm renklerin bir arada olduğu bir toprak.
Hayır! Kanlarla değil eşitliği haykırarak
Umudun yorgun sesine karışarak,
ve masmavi ağlayarak.
