hatırlamak ama ah
hatırlayamamak cabası
sahi neydi göllü kentin adı
o gölün kıyısında
çocuklar içime hançer
kanaviçe işlerdiler
dağ gülerdi güneşle
yenikti can ama dik
sözcükler bulurdum uğraşlı
çoğun boğulurdum
bendim o kentte heba
gölü deniz sanan çocuk
koynumda martı cesedi
şey olmuş derlerdi şair
ölüyü sevebilmek maharettir
hararetle özledim o kenti
