Özür dilerim,
Beni dü$ürdüğüm için Sen'den,
Kırıldımı bilmiyorum
Durup bakamadım hiç
Aklımın otobanı çok kalabalık
Dü$ün, aklına dokunamadım
Bu nasıl bir yalnızlık sen dü$ün
Ko$uyoruz dalgınlıkla
Carptıklarımız hayatlarımız oluyor sonra bu yolda
Carpamıyorum sana
Çok karanlık yeryüzü
Cesetlere bakıyorum sonra ömrümdeki
Hepsinin üzerinde bir gazete
Tarihlere takılıyor gözüm
Seninkinin tarihi yok
Sonra bir kimlik takılıyor gözüme
Adı yok, resminden tanıyorum
Organları bağı$lanmı$
Sonra adımı görüyorum ilk sırada
Sen, ne zaman öldün
Aklımın otobanında.. .?
KİTAP İZLERİ
Nohut Oda
Melisa Kesmez
Melisa Kesmez’in ‘Nohut Oda’sı: Eşyaların Hafızası ve Kalanların Kırılgan Yuvası Melisa Kesmez, üçüncü öykü kitabı "Nohut Oda"nın başında, Gaston Bachelard'dan çarpıcı bir alıntıya yer veriyor:
İncelemeyi Oku
