Palyaço

Şiirler yazıyorum sana toprağın kokusundan,
Oturuyor gölgem boşluk aynasında.
Sensizliği çığırıyor kuşlar bol bol,
Selam gönderiyorum senli sensiz baharlara bi boy.
Kullanalım ağlayan palyaçoyu,
Ağlamakla gülmek arasında kalsın,
Yokluğunla harmanlanmış sabah akşam karışımında.
Dedim sonunda; ya gül ya da ağla mertçe.
Yine dedim ona; sessiz çığlıklarını haykır usulca.
Bağırsın kulağına hafif rüzgâr esintisi ile.
Nefesini çeksin içine dumanlı hava sahasında,
Sen yoksan olmasın temiz hava onun için de