Paslandı Rengi La’l Perde
Bir nefis örtüsü
Şeceresi kahır
Bir merhamet ki yükü en ağır…
Mıh gibi
Sır gibi
Yaşandı ömür..
Yaşanılası baharlar bir kuru kömür.
Kalansız bölündük zamana
Herkes tek şerha
Aslı hep paramparça.
Gönül parçaları toplama telaşında...
Sonrasında
Yaşlandı yürek
Aşlandı acıyla
Gözü yaşlandı
Yaşadıklarını düşünerek
Soğuk taşlar arkadaş sere .
Yaslandı!
Benlik düşüncelere daldı.
Aklandı kendince
Ve paslandı rengi la’l perde
Asrın deccalı dil
Ah Ar hayat!
Ahar’ın gerçek bunu böyle bil
Sar yeşil peçeni yüzüme
Günahlarımı ateşle sil! ]
